Bekijk alle vluchten »

Een vredesduif voor mensen in Afrin en Ghouta (Syrië)

Deze vredesvlucht willen we sturen naar de verdreven mensen uit zowel Ghouta en Afrin, als teken van solidariteit, als boodschap van verbondenheid. Maar ook als stille daad van verzet. Tegen het onrecht en tegen de onmenselijkheid van de oorlog.

De oorlog in Syrië drijft letterlijk mensen uit elkaar. In Ghouta worden Arabische burgers uit hun huis gezet door het Syrische leger en in Afrin worden Koerden uit hun huizen gezet door het Turkse leger. Burgers lijden onder dezelfde misdaad, maar komen ook steeds meer tegenover elkaar te staan. Soms neemt de ene verdrevene het huis in van de andere verdrevene. Maar nog vaker komen ze terecht in tijdelijke opvangkampen of huisvesting, in plaatsen waar ze nooit eerder zijn geweest. Hoewel: 'tijdelijk'?  Eigenlijk weten ze dat ze nooit meer terug zullen keren naar hun huizen, hun dorpen, hun tuinen en akkers. Ze beseffen dat dit het begin is van een ongewisse, ongewenste en gevaarlijke reis.

Naar wie gaan de vredesvluchten?

Afrin: In Afrin zijn sinds januari 2018 minstens 137.000 mensen met extreem oorlogsgeweld verdreven. De meesten van hen zijn nu interne vluchteling in dorpen en steden verderop. Internationale hulporganisaties hebben weinig zicht op de verblijfplaatsen en het lot van de verdrevenen. Contact met hen, of de achtergeblevenen is extreem moeilijk, ook omdat het hen in gevaar kan brengen.

Liesbet Geijlvoet is predikante van de Hervormde Gemeente te Reduzum-Idaerd c.a., de Protestantse Gemeente Dearsum en de Protestantse Gemeente Ingwert. Zij is getrouwd met Kamal uit Syrisch Koerdistan. Liesbet en haar man hadden nog veel familie en vrienden in hun dorp Syrisch Koerdistan. Velen hebben hun huis verloren, worden vervolgd, zijn gedood of zijn op de vlucht. Met sommige familieleden en vrienden is er geen contact meer. Liesbet en Kamal zullen de vredesvluchten die zij ontvangen, verder sturen naar mensen in Afrin.

Ghouta: Meer dan 158.000 mensen zijn na jarenlange belegering en bombardementen getransporteerd naar gebieden in het Noorden van Syrië. Ook verblijven er nog 40.000 mensen in tijdelijke opvangkampen rondom Damascus. Ook hier is contact met de achterblijvers bijna onmogelijk. Zij leven in voortdurende angst.

Lubna Al-Kanawati is vrouwenrechten activiste. Al in een zeer vroeg stadium van de Syrische revolutie nam ze deel aan demonstraties voor waardigheid en gerechtigheid. Later organiseerde ze humanitaire hulp in de belegerde gebieden. Toen ze zag hoe de omstandigheden voor vrouwen tijdens de oorlog steeds verder verslechterden, wijdde ze zich aan 'empowerment'- projecten met de organisatie 'Women now for development', vanuit Gaziantep, Turkije. Ze richt zich op de ontwikkeling van de participatie van vrouwen in de lokale besluitvorming in Syrië/Ghouta.
Lubna zal de vredesvluchten die zij ontvangt, ook weer verder sturen naar mensen in Ghouta.